បឹង​ដែល​គេ​គោរព​បូជា​នៅ​​ ​ចិន កំពុង​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​គំរាម​កំហែង ​ដោយ​ភាព​កុះករ​នៃ​ចំនួន​ប្រជាជន​នៅ​រដ្ឋធានី

Languages

banner realestate

 Axis Residences

KHMER CAPITAL MICROFINANCE INSTITUTION PLC

vtrust

SurinPhumi – Eco-Green Community

 
បុរសៗ​កំពុង​តែ​ចែវ​ទូក និង​បើកទូក​ម៉ាស៊ីន​ល្បឿន​លឿន ដែល​នៅលើ​នោះ​មាន​ដឹកជញ្ជូន​គ្រួសារ​ជនជាតិ​ចិន នៅតាម​បឹង​នៃ​តំបន់ Baiyangdian ប្រទេស​ចិន​នៅក្នុង​តំបន់​ដែល​ត្រូវបាន​គេ​កំណត់ទុក​បម្រុង​ថ្មី​នៃ Xiongan នៅ​ថ្ងៃទី ៤ ខែ​មិថុនា​។ Sim Chi Yin / The New York Times

ប្រសិន​ជា​យើង​ជិះ​រថយន្ត​ពីរ​បី​ម៉ោង​ទៅ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ទីក្រុង​ប៉េកាំង យើង​នឹង​បាន​ប្រទះ​ឃើញ បឹង​តូចធំ​ជាច្រើន​កន្លែង ដែល​មាន​ភាព​ល្បី​ល្បាញ​រាប់​សតវត្សរ៍​មក​ហើយ​ថា ជា​កន្លែង​ដ៏​មាន​ប្រជាប្រិយ​ភាព​ពេល​ចង់​នេសាទ​ត្រី ឬ​ធ្វើ​ការ​ប្រមាញ់ រួម​ទាំង​ខ្យល់​ដ៏​ល្ហើយ​នៅ​ក្នុង​រដូវក្ដៅ​នៅ​ទីនោះ​ផង​ដែរ​។

ប៉ុន្តែ​ក្នុង​រយៈពេល​ប៉ុន្មាន​ទសវត្សរ៍​ក្រោយៗ​នេះ តំបន់​ដី​សើម​ដែល​ងាយ​រង​ផល​ប៉ះពាល់​នេះ នឹង​ត្រូវ​បាន​កែច្នៃ​ទៅ​ជា​ទីក្រុង​រណប​ដ៏​ធំ​សម្បើម​មួយ​សម្រាប់​រដ្ឋធានី ដែល​មាន​កំណើន​ប្រជាជន​ហូរ​ហៀរ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន​។

មន្ទីរ​ពេទ្យ សាកល​វិទ្យាល័យ ផ្សារ ទីស្នាក់ការ​ក្រុមហ៊ុន និង​ស្ទើរ​តែ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​មើល​ទៅ​មិន​ចុះ​សម្រុង​ទៅ​នឹង​តួនាទី​របស់​ទីក្រុង​ប៉េកាំង​ក្នុង​នាម​ជា មជ្ឈមណ្ឌល​នយោបាយ​របស់​ប្រទេស​ចិន​នោះ នឹង​ត្រូវបាន​ផ្លាស់ប្តូរ​នៅ​ក្បែរ​ទីក្រុង​បៃ​យង​ឌៀន ដែលជា​គម្រោង​ដ៏​ធំ​មួយ​នេះ​ឥឡួវ​នេះ​ត្រូវ​មន្ត្រី​ដាក់​នាម​ថា គម្រោង​ប្រចាំ​សហស្សវត្សរ៍​។

គំនិត​ដែល​ចង់​បាន គឺ​ការ​បំប្លែង​ទីក្រុង​ប៉េកាំង​ឲ្យ​ទៅជា​ទីក្រុង​ដូចជា​ក្រុង​វ៉ាស៊ីនតោន​ដែល​ជា​ទីក្រុង​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្ថាបនា​ឡើង​ជា​ក្រុង​រដ្ឋបាល​កណ្តាល​មួយ​ដែល​បង្ហាញ​នូវ​អំណាច​។

លោក Zhang Yue ដែល​មាន​ស្រុក​កំណើត​កើត​នៅ​រដ្ឋធានី​នេះ​ផ្ទាល់​តែ​ម្តង បច្ចុប្បន្ន​ជា​សាស្ត្រាចារ្យ​រង​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ Illinois ក្នុង​ទីក្រុង​ស៊ីកាហ្គោ បាន​ថ្លែង​ថា​ ៖ «​រដ្ឋាភិបាល​កំពុង​តែ កំណត់​អត្តសញ្ញាណ ដែល​ទីក្រុង​ប៉េកាំង គួរ​តែ​មាន​តាំង​ពី​យូរ​មក​ហើយ​នេះ​សា​ឡើង​វិញ​។ រដ្ឋាភិបាល​មិន​ចង់​បាន​ទីក្រុង​មួយ​ដែល​សម្បូរ​ទៅ​ដោយ​សង្កាត់​ចាស់​នោះទេ ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​ត្រូវការ​ទីក្រុង​នយោបាយ​មួយ​ដែល​បម្រើ​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​កណ្តាល​»​។

អ្នក​រៀបចំ​ផែនការ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ផ្លាស់​ប្តូរ​សេវា​បម្រើ​ទីក្រុង​ជាច្រើន​របស់​រដ្ឋធានី​ទៅ​កាន់​ទីក្រុង​រណប​មួយ​ផ្សេង​ទៀត គឺ​តុង​ចូវ (Tongzhou) ហើយ​ពួក​គេ​ក៏​គ្រោង​វៃ​កម្ទេច​ផ្សារ​ដែល​មាន​ភាព​ចលាចល ប៉ុន្តែ​ពោរ​ពេញ​ដោយ​ភាព​រស់​រវើក​នៅ​តាម​ផ្លូវ​នៅ​ទីប្រជុំជន​ទាំង​នេះ​ដែរ។

មហិច្ឆតា​ពង្រីក​វាតទី​របស់​រដ្ឋាភិបាល គឺ​ស្តែង​ចេញ​មាន​ភាព​ច្បាស់​លាស់​បំផុត​នៅ​កន្លែង​មួយ​ដែល​នឹង​ត្រូវ​បាន​គេស្គាល់​ថា ជា​តំបន់​ថ្មី Xiongan នា​ពេល​អនាគត​។ ដោយ​មាន​ទំហំ​៣​ដង​ធំ​ជាង ទីក្រុង​ញូវយ៉ក​វា​នឹង​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ឡើង​ពី​បាតដៃ​ទទេ ចេញពី​តំបន់​តូចៗ និង​តំបន់​ទំនាប​របស់​ស្រុក Xiongan​។​ ​តំបន់​នេះ​ត្រូវបាន​ពង្រាយ​ពោរពេញ​ដោយ​ភូមិ​ដែល​ភ្ជាប់​ទៅនឹង​ផ្នែកនៃ​បឹង និង​ទំនប់​ទឹក ហើយ​តំបន់​នេះ​ពីមុន​មិន​អាច​ឆ្លងកាត់​រួច​ទេ គឺ​មានតែ​ចរាចរណ៍​ទូក​រត់​ឆ្វាត់ឆ្វែង​តែ​ប៉ុណ្ណោះ គឺ​ទើបតែ​ប្រហែល​ជា​៦​ឆ្នាំ​មុន​នេះ​ទេ ទើប​ឆ្លងកាត់​បាន​។ ប្រជាជន​ក្នុង​តំបន់​ដឹងថា ការ​ផ្លាស់ប្តូរ​ដ៏​ធំធេង​មកដល់​ក្នុងពេល​ឆាប់ៗ​នេះ​។

លោក Chen Dazheng អ្នក​នេសាទ​ត្រី និង​ដឹក​ជញ្ជូន​មនុស្ស​តាម បណ្តោយ​ប្រឡាយ​ក្នុង​តំបន់​នេះ​បាន​និយាយថា​ ៖ «​ជា​ការ​ពិត​ណាស់​វា​ជា​កិត្តិយស​ដ៏​ធំធេង​មួយ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​កណ្តាល​មាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​មក​លើ​ពួក​យើង​នៅ Baiyangdian​។ យើង​មិន​ដឹង​ត្រូវ​រំពឹង​ទុក​អ្វី​នោះ​ទេ គឺ​ដឹង​តែ​យើង​នឹង​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទីកន្លែង​»​។

ការ​ព្យាករ​មួយ​នេះ ស្តែង​ចេញ​កាន់​តែ​ច្បាស់​ទៅទៀត​នៅ​ពេល​ដែល​ផែនការ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​ខែ​មេសា​។ តម្លៃ​អចលនទ្រព្យ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​នេះ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ឡើង​ខ្ពស់​កប់​ពពក ហើយ​អាជ្ញាធរ​នាំ​គ្នា​រួសរាន់​ដាក់​ការ​ហាម​ឃាត់​យ៉ាង​តឹងរ៉ឹង​លើ​សំណង់​ថ្មីៗ​គ្រប់​ប្រភេទ​ទាំង​អស់​។

នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ដែល​មាន​ទេសភាព​ដ៏​ស្រស់ស្អាត Quantou ដែល​មាន​ទិដ្ឋភាព​ច្រក​ផ្លូវ និង​ជញ្ជាំង​ទៅ​ហាក់​ដូច​ជា​ល្បែង​ផ្គុំ​រូប​មួយ​នេះ អ្នក​រស់នៅ​ទីនោះ​កំពុង​តែ​រង់ចាំ​ដើម្បី​ដឹងថា តើ​ផ្ទះ​របស់​ពួក​គេ​នឹង​ត្រូវបាន​គេ​កម្ទេច​ចោល​ ឬក៏​អត់?

កាលពី​ឆ្នាំ​មុន​ភូមិ​នេះ​ត្រូវបាន​ជាប់​ឈ្មោះ​ក្នុង​បញ្ជី​នៃ​ភូមិ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ មិន​មែន​ដោយ​សារ​តែ​ស្ថាបត្យកម្ម​របស់​ភូមិ​នេះ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ក៏​ដោយ​សារ​វប្បធម៌​ដ៏​ត្រចះ​ត្រចង់​ដែល​ត្រូវ​បាន​ផ្សារ​ភ្ជាប់​យ៉ាង​រឹងមាំ​ទៅ​នឹង​ភូមិសាស្ត្រ​របស់​ខ្លួន​ផង​ដែរ​។

Quantou គឺជា​ភូមិ​មួយ​ដែល​មាន​វប្បធម៌ នៃ​ការ​ច្រៀង​ដ៏​ស្មុគស្មាញ ដែល​មាន​ដើម​កំណើត​មកពី​គម្ពី​ព្រះ​ពុទ្ធសាសនា​។ តន្ត្រី​នេះ​ត្រូវ​បាន​ច្រៀង​ដោយ​ក្រុម​ចម្រៀង​អ្នក​ស្រុក​ដែល​ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​នាំ​គ្នា​ជិះទូក​កាត់​បឹង Damaidia នៅ​ក្បែរ​នេះ ដើម្បី​ទៅ​ព្រះវិហារ​ដែល​ឧទ្ទិស​បន់ស្រន់​ដល់​អាទិទេព​នៃ​ថ្នាំ​សង្កូវ។

លោក Xia Manjun ជា​សមាជិក​ក្រុម​ចម្រៀង Quantou វ័យ ៣៦​ឆ្នាំ បាន​និយាយ​ថា​ ៖ «​យើង​សង្ឃឹម​ថា នឹង​បន្ត​ធ្វើ​បែប​នេះ​រហូត ទោះបី​ភូមិ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​កម្ទេច​ចោល​ក៏​ដោយ ប៉ុន្តែ​វា​អាស្រ័យ​ទៅ​លើ​ទីកន្លែង​ដែល​យើង​រស់នៅ​»​។ តើ​យើង​នឹង​រស់នៅ​ជិត​គ្នា ឬ​បែក​គ្នា​ទៅ​គ្រប់​ទីកន្លែង​? តើ​យើង​ត្រូវ​បាន​គេ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ជិះ​កាត់​បឹង​នេះ​ដែរ​ឬ​ទេ បើ​សិន​ជា​គេ​សាងសង់​ការិយាល័យ​នៅ​ជុំវិញ​នោះ​»?

ការ​អភិវឌ្ឍ​ឡើង​វិញ​បាន​បំផ្លាញ​វប្បធម៌​ប្រពៃណី​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ​នៅ​ទីកន្លែង​ដូច​ជា​ទីក្រុង​ប៉េកាំង​នេះ​ជាដើម​រួច​មក​ហើយ​។ នៅ​ទី​នោះ​ការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​នូវ​ច្រក​ផ្លូវ​ប្រពៃណី Hutong បាន​ដក​ចេញ​នូវ​សិល្បៈ​ក្បាច់គុន​ប្រពៃណី និង​ក្រុម​ភ្លេង​ប្រពៃណី ហើយ​បាន​ពង្រាយ​អ្នក​រស់នៅ​ទីនោះ​ជាច្រើន នៅ​តាម​ជាយ​ក្រុង​ឆ្ងាយៗ​។

នៅ​កន្លែង​ដូចជា Quantou ស្ថានភាព គឺ​មាន​ភាព​ផុយ​ស្រួយ​ជាង​តំបន់​ដទៃ​ទៅ​ទៀត​។ មនុស្ស​ដូច​ជា​លោក Xia ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​ចុង​ក្រោយ​បង្អស់​ដែល​នៅ​ស្គាល់​តន្ត្រី​ចាស់ៗ​។ លោក​លក់​ផលិតផល​កសិកម្ម​ទៅ​ទីក្រុង​នានា ពី​ថ្ងៃច័ន្ទ ដល់​សុក្រ ហើយ​ត្រឡប់​ទៅ Quantou វិញ​នៅ​ចុង​សប្តាហ៍​ដើម្បី​បង្រៀន​ប្រពៃណី​នេះ​ដល់​កុមារៗ​ក្នុង​តំបន់​នេះ​។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​មួយ លោក​បាន​ដឹក​នាំ​សិស្ស​ចំនួន​២០​នាក់ នៅ​ក្នុង​សិក្ខា​សាលា​រយៈពេល ៤​ម៉ោង ដើម្បី​រៀន​តន្ត្រី​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ពួក​គេ​ភាគ​ច្រើន​បាន​សិក្សា​កាល​ពួក​គាត់​នៅ​ក្មេងៗ​។

តំបន់​នេះ​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លង​កាត់​។ ស្រុក​មួយ​មាន​ទីតាំង​ស្ថិត​នៅ​តែ​២៥​គីឡូម៉ែត្រ ពី​ភូមិ Quantou ហើយ​ត្រូវ​បើកបរ​រយៈពេល​មួយ​ម៉ោង​តាម​បណ្តោយ​ផ្លូវ​រលាក់ នោះ​គឺ Anxin ដែល​ជា​ស្រុក​មាន​ចំនួន​ប្រជាជន​រស់​នៅ​តែ ​៥៥,០០០ ​នាក់​ទេ​។ វា​ជា​តំបន់​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​តំបន់​មួយ​ចំនួន​តូច ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ដូចជា​ទីក្រុង​តូច​មួយ​។

នៅ​ទីនោះ សាស្ត្រាចារ្យ Zhou Runbiao ជា​ប្រវត្ដិ​វិទូ​ម្នាក់​ធ្វើការ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ក្នុង​តំបន់​បាន​និយាយ​ថា ការ​ព្រួយ​បារម្ភ អំពី​ការ​អភិវឌ្ឍ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ពន្លើស​ហួស​ហេតុ​ពេក​។

ក្នុង​នាម​ជាម​ន្ត្រី​មួយរូប​ក្នុង​ចំណោម​មន្ត្រី​មួយ​ចំនួន​តូច ដែល​ហ៊ាន​និយាយ​ជា​សាធារណៈ​អំពី​គម្រោង​នេះ លោក Zhou បាន​ផ្តល់នូវ​ការ​វាយ​តម្លៃ​ពោរពេញ​ដោយ​សុទិដ្ឋិ​និយម​មួយ​។ ទី​១ លោក​បាន​កត់​សម្គាល់ថា ផែនការ​នេះ​ទើប​​តែត្រូវ​បាន​ប្រកាស​នៅ​ក្នុង​ខែ​មេសា​នេះ​ទេ ហើយ​ព័ត៌មាន​លម្អិត​មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​ព្រាង​នៅ​ឡើយ​ទេ​។ ដូច្នេះ​លោក​បាន​និយាយ​ថា​ការ​ពិភាក្សា​អំពី​ការ​បំផ្លាញ​លំនៅឋាន​គឺ «​ឆាប់​ពេក​ហើយ​»​។

លោក​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា តំបន់​ថ្មី (New Area) អាច​ជួយ​បង្កើន​គុណភាព​ទឹក​ក្នុង​តំបន់​។

នៅ​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩៥០ តំបន់​ដី​សើម និង​បឹង​បាន​គ្រប​ដណ្តប់​ជាង​៧៧៥​គីឡូម៉ែត្រ​ការ៉េ និង​មាន​ទន្លេ​៩ជា​ប្រភព​ផ្គត់ផ្គង់​ទឹក​។ តំបន់​នេះ​ធ្លាប់​មាន​ភាព​ល្បីល្បាញ​ខាង​វារីវប្បកម្ម និង​ទឹកស្អាត​។

បន្ទាប់​ពីនេះ​មក​កម្មវិធី​សាងសង់​ទំនប់​វារី​អគ្គីសនី​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ឡើង ដោយ​នេះ​នឹង​ជួយ​ទប់ស្កាត់​នូវ​ទឹក​ជំនន់​រ៉ាំរ៉ៃ ដែល​បាន​រុក​រុល​ប្រទេស​នេះ​អស់​ជាច្រើន​សតវត្សរ៍​មក​ហើយ​។ ប៉ុន្តែ​ផល​ប៉ះពាល់​នៃ​ការ​សាងសង់​ទំនប់​នេះ​លើ​តំបន់​ដី​សើម គឺមាន​ភាព​មហន្តរាយ​ខ្ពស់​ខ្លាំង​ណាស់​។

ទំនាប និង​បឹង​នៅ​តំបន់​នេះ​បាន​ស្រុត​ចុះ​ជាង​ពាក់​កណ្តាល ឧស្សាហកម្ម​ផ្សេងៗ​បាន​លេច​ឡើង ដែល​នាំ​ឲ្យ​ប្រភព​ទឹក​នៅ​ពេល​នេះ​មិន​អាច​ផឹក​បាន​ទៀត​ទេ​។

លោក Zhou បាន​និយាយ​ថា​ ៖ «មូលហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​កើត​ហេតុ​ការណ៍​នេះ​ឡើង គឺ​ដោយសារ​រដ្ឋាភិបាល​មូល​ដ្ឋាន​ធ្វើ​អ្វីៗ​ស្រេច​តែ​ចិត្ត​របស់​ពួក​គេ​។ ឥឡូវ​នេះ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​រដ្ឋាភិបាល​មជ្ឈិម ​រោងចក្រ​នឹង​ត្រូវ​បិទ​ហើយ​ទឹក​នឹង​ត្រូវ​បាន​សម្អាត​ឡើង​វិញ​»៕

Source From : Phnom Penh Post

 

Latest News

ដោយដែន ចែងចាំង ​ភ្នំពេញ: តម្រូវការការងារក្នុងវិស័យសំណង់ និងអចលនទ្រព្យបានកើនឡើងខ្ពស់ស្របពេលការរីកចម្រើនលើវិស័យសំណង់...
ដោយ គង់ សូរិយា ​ភ្នំពេញ: ខេត្តភូមិភាគឥសាន្តប្រទេស...
ដោយវុត្ថា យោងតាមការទិន្ន័យផ្លូវការរបស់មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលចិន បានបង្ហាញនៅថ្ងៃអង្គារិ៍នេះ ថា...

LATEST EXCLUSIVE LISTING

Land For Sale
Ou Saray,Tram Kak
USD 18.00/SQM
Land For Sale
Chorm Chao,Porsenchey
USD 470,000.00
Condominuim For Sale
Tonle Bassak,Chamkarmon
USD 158,000.00
Condominuim For Sale
Tonle Bassak,Chamkarmon
USD 185,000.00
Flat House For Sale
Trapang Krasang,Porsenchey
USD 60,000.00

CVEA MEMBERS